Dokumenty pisane pochodz?ce ze ?redniowiecza wymieniaj? Gr??lewo - osad? na obecnym obszarze Redy. W 1358 roku osada wyst?puje pod nazw? Granslaw, w 1398 Granissow lub Granslow . W 1400r. nazwa miejscowo?ci brzmia?a Redau, za? w 1433r. Rede. Od 1500r. nosi stale nazw? Reda pochodz?c? od nazwy rzeki nad któr? jest po?o?ona.
Podobnie jak dzieje rozwoju Pa?stwa Polskiego, historia Redy si?ga zamierzch?ych czasów. Rekonstrukcja obrazu pierwotnego osadnictwa na obszarze Redy wci?? napotyka na spore trudno?ci. Wi??e si? to przede wszystkim z brakiem dostatecznej liczby metodycznie przebadanych stanowisk archeologicznych oraz wi?kszej liczby ?róde? pisanych. Istniej?ce pozwalaj? zobrazowa? wierzenia najwcze?niejszych mieszka?ców tego obszaru, gdy? pochodz? one ze zbadanych cmentarzysk. Znacznie gorzej przedstawiaj? si? mo?liwo?ci rekonstrukcji kultury materialnej.
Pierwsze ?lady pobytu cz?owieka na terenie Redy pochodz? ze schy?ku paleolitu (IX tysi?clecie p.n.e.) W trakcie planowanych bada? archeologicznych znaleziono (stanowisko 7 i 8) takie materia?y jak: wykrojec, drapacze i skrobacze - których u?ywano do obróbki ko?ci i skór, wiertniki, przek?uwacze, od?upki i wiórood?upki, ?uszcz?, od?upki ?uskane i inne. Ponadto znaleziono tutaj wyroby z krzemienia, datowane tak?e na mezolit i neolit.
Dopiero na prze?omie klimatycznego okresu borealnego i na pocz?tku okresu atlantyckiego, tj. ok. 6 400 roku p.n.e., pojawiaj? si? na tym obszarze liczniejsze grupy ludzi. Przybywaj?ce z czasem ró?ne grupy etniczne miesza?y si? z sob?, ulega?y wp?ywom kulturalnym ludów zamieszkuj?cych s?siednie tereny. Ostatecznie w epoce br?zu, 1200 do 550 roku p.n.e., wesz?y w obr?b wielkiego terytorium kultury ?u?yckiej. Ludno?? tej kultury, zajmuj?ca tereny od Bugu do ?aby, a wi?c obszary pó?niejszych plemion zachodnios?owia?skich, uwa?ana jest za Pras?owian. Zajmowa?a si? ona rolnictwem i hodowl?, zmar?ych grzebano w grobach kurhanowych. Podlegaj?ca wp?ywom nordyjskim w dziedzinie produkcji metalurgicznej, ludno?? pomorska utworzy?a odr?bn? grup? regionaln?, tzw. grup? kaszubsk? kultury ?u?yckiej, za? z niej, w pocz?tkach epoki ?elaza 650 rok p.n.e. do 1250 roku n.e., kultura wschodniopomorska. Ludno?? znajduj?ca si? pod wp?ywem tej kultury, pali?a zmar?ych wraz z narz?dziami codziennego u?ytku, a prochy sk?ada?a w urnach. Szyjki urn, cz?sto przyozdabiano wyobra?eniem ludzkiej twarzy, rysunkami szpil, napier?ników i zwierz?t. Do urn, w których znajdowa?y si? prochy kobiet, przyczepiano niekiedy ozdoby nale??ce do zmar?ej, zwykle kolczyki lub naszyjniki, bursztynowe lub szklane. Popielnice z prochami ustawiano w grobach rodzinnych o kszta?cie skrzy? u?o?onych z kamiennych p?yt. Na liczne groby skrzynkowe natrafiono na wysokiej górze le??cej w pobli?u dzisiejszego dworca kolejowego. W kulturze tej panowa?y stosunki patriarchalne, skupiano si? rodami, z których ka?dy prowadzi? w?asn? gospodark?, uprawiaj?c j?czmie?, pszenic?, ?yto i groch, hodowano byd?o, zajmowano si? my?listwem, produkowano pi?kne, misternie zdobione przedmioty. Kolejne badania archeologiczne odkry?y du?? osad? i grób cia?opalny, popielnicowy, datowany na okres przedrzymski, zawieraj?cy pochówek kultury wielbarskiej. Jednak?e w ci?gu XIX i XX wieku wzniesienie prawie ca?kowicie rozebrano dla potrzeb lokalnej cegielni i wytwórni prefabrykatów, niszcz?c ca?kowicie ten cenny obiekt.
Pierwsze stulecia nowej ery to okres wp?ywów rzymskich, przyniesionych tu przez kupców poszukuj?cych cenionego na po?udniu bursztynu. Z tego okresu pochodz? pierwsze wzmianki o Pomorzu, mówi?ce o zamieszkuj?cych te tereny Wenedach. Zapocz?tkowana w 375 roku wielka w?drówka ludów spowodowa?a, i? wp?ywy rzymskie usta?y.
We wczesnym ?redniowieczu, w drugiej po?owie X w., administracyjny obszar Redy wchodzi? w obr?b Pomorza Wschodniego. W tym czasie nast?powa?o intensywne wypalanie i wycinanie lasów dla potrzeb gospodarczych. Pojawi?o si? skupisko osad otwartych na obszarze Ciechocino - Pieleszewo - Reda. W tym okresie spotykamy si? z w?asno?ci? drobnorycersk?, która przechodzi?a cz?sto w posiadanie ko?cio?a. W papieskim potwierdzeniu posiad?o?ci klasztoru oliwskiego w 1245 roku, mówi si? o dziesi?cinie z jazu w Redzie. Pieleszewo, Reda i Ciechocino nale?a?y jednak do panuj?cego. Pomorzem Wschodnim zarz?dza? z ramienia panuj?cego w?adcy namiestnik. Po zagarni?ciu w 1309r. Pomorza Gda?skiego przez Krzy?aków, omawiane obszary nale?a?y do komturstwa gda?skiego i podlega?y urz?dowi rybickiemu w Pucku.
Pierwsza ?ród?owa informacja o Redzie pochodzi z kontraktu lokacyjnego z 1357 roku. Dokument ten stwierdza istnienie na tym terenie osady na prawie che?mi?skim. W?a?cicielami tej osady byli Krzy?acy. Mieszka?cy wsi uzyskali wówczas prawo sp?awiania drewna rzek? Red? do morza. Rzeka przez wiele wieków by?a wykorzystywana jako arteria komunikacyjna i w zwi?zku z tym nie wolno by?o budowa? na niej jazów i innych zapór uniemo?liwiaj?cych ?eglug?. Uruchomiono jednak nad jej brzegami zak?ady produkcyjne, o czym informuje wzmianka z 1400 roku, mówi?ca o istnieniu w Redzie m?yna zbo?owego, istniej?cego od 1340 roku, oraz ku?nicy. W 1340 r. by?a tu równie? karczma oraz drewniany ko?ció? z XII w. Przetrwa? on do XVII w., kiedy to sp?on??. Zosta? on wkrótce odbudowany z tzw. muru pruskiego i s?u?y? wiernym do ko?ca XIX. W 1903 roku zbudowano nowy ko?ció? w stylu neogotyckim, a stary rozebrano.
Wiek XV to okres wojen tocz?cych si? na Pomorzu. Nie oszcz?dzi?y one i Redy. Najwi?cej ucierpia?a w okresie grabie?czych napadów grup ?o?nierskich podczas wojny 13-letniej oraz w czasie wojen szwedzkich. Szczególnie da? si? we znaki król szwedzki Gustaw Adolf, nazywany cz?sto "rabusiem Europy", który zaj?wszy obszary Wybrze?a, organizowa? systematycznie wyprawy oddzia?ów wojskowych do rabowania maj?tków szlacheckich i zagród ch?opskich. Podczas jednej z takich wypraw, która wyruszy?a z Pucka, zrabowano ok. 2000 sztuk owiec i kilkaset sztuk byd?a.
W latach 1627 i 1628 da? si? równie? we znaki ludno?ci polskiej pu?kownik Jan Lanckoro?ski, który dowodz?c stacjonuj?c? w Pucku nie op?acon? dywizj?, rekwirowa? sam lub przez swe oddzia?y ch?opski dobytek z ca?ej okolicy, w tym tak?e ze wsi Reda, Ciechocino i Pieleszewo. Ogromne wyniszczenie tych obszarów przyniós? najazd króla Gustawa w latach 1656-1660. Obrabowane z byd?a i koni wsie, zubo?a?y.
W Ciechocinie, gdzie przed wojn? by?o 10 gburów, po "potopie" pozosta?o ich jedynie 3. Wed?ug lustracji z 1658 roku w Redzie pozosta? tylko jeden, za? trzy posiad?o?ci by?y puste.
We wsi najbardziej uprzywilejowany by? so?tys. So?ectwo dziedziczono. Jego uposa?enie zale?a?o od wielko?ci wsi i wynosi?o zwykle 1/10 jej gruntów. Do obowi?zków so?tysa nale?a?o zaznajamianie mieszka?ców wsi z rozporz?dzeniami pana, pilnowanie porz?dku, s?dzenie drobnych przest?pstw, dopilnowanie odrabiania przez kmieci pa?szczyzny oraz regularnego oddawania przez nich do dworu danin i podatków. Pod opiek? so?tysa znajdowa? si? te? przywilej wsi. W 1635 r. król W?adys?aw IV przekaza? taki przywilej so?tysowi Redy-Szymonowi Borsch. ?ycie wewn?trzne wsi normowa? wilkierz, czyli "ustawa wiejska", wydawana przez jej w?a?ciciela. Taki wilkierz dla starostwa puckiego z 1767 r. wyda? starosta Ignacy Przebendowski. So?tys z przysi??nymi, nazywanymi starszymi wsi, czuwa? nad ?adem i porz?dkiem. Obchodzili wie?, sprawdzaj?c zabezpieczenie przed po?arami. Przed zagrod? so?tysa znajdowa? si? pr?gierz, który by? tak?e wyposa?ony w ?a?cuch do zakuwania aresztantów. Wilkierz nakazywa? okazywanie szacunku dla so?tysa i urz?dników dworskich. Pod gro?b? kary na rzecz wsi nie wolno by?o w karczmie kl?? i z?orzeczy?, gra? w karty na pieni?dze i ko?ci. Zaleca? umiar w wyprawianiu wesel, chrzcin i pogrzebów, a tak?e uczestnictwo w niedzielnych i ?wi?tecznych nabo?e?stwach. Napomina?, aby gospodarze wysy?ali do ko?cio?a swe dzieci i s?u?b?, chrzcili narodzone dzieci. Nie wolno by?o przyjmowa? ani udziela? go?ciny i noclegu wró?kom, czarownicom i w?ócz?gom. Nie wolno by?o równie? zawiera? ?adnych transakcji z ?ydami. Zbo?e i inne p?ody ch?opi mogli sprzeda? na jarmarku lub targu w mie?cie dopiero po stwierdzeniu dworu, ?e towarów tych nie kupi. Przynajmniej raz w roku so?tys na zebraniu gromadzkim odczytywa? wilkierz, aby nikt nie t?umaczy? si? nieznajomo?ci? przepisów.
W 1768 r. w?a?ciciel redzkiej ku?nicy ?elaza i stali, Ernest Konopacki, uzyska? zezwolenie na budow? fabryki wyrobów mosi??nych, które to zezwolenie zosta?o potwierdzone przez króla. W tym czasie wie? liczy?a 74 mieszka?ców. W 1772 r., w wyniku pierwszego rozbioru Polski, Reda znalaz?a si? w granicach monarchii pruskiej na blisko pó?tora wieku. Znaczniejszy rozwój Redy nast?pi? dopiero po wybudowaniu dróg bitych z Gda?ska do L?borka i Pucka. W 1869 r. by?o ju? 55 domów i 692 mieszka?ców, w tym 629 katolików i 63 ewangelików. W 1872 r., po przeprowadzeniu linii kolejowej (1870 r.)-763 mieszka?ców, za? w 1885 r. 79 domów i 784 osoby, w tym : 691 katolików, 90 ewangelików, 2 ?ydów i 1 dysydent. Katolikami byli Polacy, czyli Kaszubi. Z protestantyzmem identyfikowa?a si? trwale ludno?? niemiecka. Nie zawsze jednak podzia?y wyznaniowe pokrywa?y si? z j?zykowymi.
Przed 1888 r. powsta?a ju? dwuklasowa szko?a, do której ucz?szcza?o 150 dzieci, uczonych przez dwóch nauczycieli.
Dnia 10 lutego 1920 r. wojsko polskie Frontu Pomorskiego wkroczy?o do Redy i pobliskich miejscowo?ci. Wraz z wkroczeniem wojska administracja samorz?dowa przesz?a w r?ce Polaków. W pierwszym okresie po uzyskaniu niepodleg?o?ci ustrój samorz?dowy na tych terenach opiera? si? na przepisach pruskich zawartych w ustawie z 1891 r. Ustawa ta z pocz?tku zosta?a tylko cz??ciowo zmodyfikowana przez w?adze polskie. Pozosta?o?ci ustawodawstwa pruskiego straci?y swoj? moc obowi?zuj?c? w marcu 1933 r., kiedy to wydana zosta?a ustawa o cz??ciowej zmianie samorz?du terytorialnego. Wprowadzi?a ona nowy jednolity podzia? terytorialny na gromady, z so?tysem na czele, oraz gminy zarz?dzane przez wójta, któremu podlegali so?tysi. Post?puj?ca inflacja marki polskiej i zwi?zany z tym szybki wzrost kosztów utrzymania, pogarszaj?ce si? warunki socjalno-bytowe w latach 1921-1924, które zacz??y si? ju? w 1917 r. brakiem ?ywno?ci, odzie?y, opa?u, nafty na cele o?wietleniowe, mia?y wp?yw na pot?guj?ce si? niezadowolenie robotników. W lipcu 1921 r. dosz?o do masowych strajków i demonstracji w Wejherowie, Pucku, Gdyni, Zagórzu i Redzie. Nast?pna fala strajków przetoczy?a si? w pa?dzierniku 1923r. i obj??a zak?ady drzewne w Redzie, Go?cicinie i Zagórzu. Do kolejnych strajków dosz?o te? w 1924 r. Organizatorem strajków by?o Zjednoczenie Zawodowe Polskie. Poprawa sytuacji nast?pi?a w zwi?zku z rozbudow? pobliskiej Gdyni. W tym czasie rozros?a si? równie? i Reda, jako zaplecze mieszkaniowe robotników zatrudnionych w pobliskim portowym mie?cie. Ju? w 1924 r. liczy?a ona 1000 mieszka?ców. W tym czasie posiada?a dwuklasow? szko?? powszechn?, dworzec kolejowy, oddzia? pocztowy, m?yn, ku?nic?, cegielni?, hotel "Pod Bia?ym Or?em", budynek towarzystwa Czytelni Ludowych oraz kilka sklepów. W latach 1934-35 zosta?a zmodernizowana, w??cznie z u?o?eniem nawierzchni bitumicznej na odcinku Rumia-L?bork, trasa przelotowa Gda?sk-Koszalin o nawierzchni t?uczniowej.
9 wrze?nia 1939 r. Reda zosta?a zaj?ta przez Niemców. Rozpocz?? si? ponury okres okupacji, w czasie którego pogorszy?y si? warunki materialne ludno?ci polskiej. Stworzono odr?bne warunki pracy i p?acy dla Polaków i Niemców. Podczas okupacji zgin??o wielu mieszka?ców Redy. W wyniku ofensywy styczniowej w 1945 r. szybko prze?amana zosta?a obrona niemiecka na linii Wis?y i "uchwycony" zosta? przyczó?ek na Odrze. Istnia?a konieczno?? rozbicia, znajduj?cej si? na pó?nocy, Grupy Armii "Weichsel" (Wis?a) oraz opanowania Wybrze?a i Zatoki Pomorskiej. W ko?cu lutego wojska 1 i 2 Frontu Bia?oruskiego rozpocz??y akcj? zaczepn?. W pierwszym etapie prze?amana zosta?a obrona niemiecka i wojska 1 i 2 Frontu Bia?oruskiego dosz?y do Ba?tyku, dziel?c na dwie cz??ci Grup? Armii "Weichsel". 2 Front Bia?oruski w sile 45 dywizji, z w??czon? w jego sk?ad polsk? 1 Brygad? Pancern? im. Bohaterów Westerplatte, mia? za zadanie rozbi? 2 Armi? Polow? i opanowa? Pomorze Gda?skie. Reda wchodzi?a w umocniony system obrony niemieckiej, ci?gn?cy si? od Rewy do Pruszcza Gda?skiego. System ten sk?ada? si? z trzech - wzajemnie po??czonych - systemów obrony rejonów, tj. rejonu oksywskiego, gdy?skiego i gda?skiego. Jego przedni skraj, wchodz?cy w pierwszy zewn?trzny pas obrony, przebiega? wzd?u? rubie?y : Rewa, Reda, Gniewowo, Zbychowo, Koleczkowo, ?ukowo, Kolbudy Dolne, Pruszcz Gda?ski a? do uj?cia Wis?y. Najwa?niejsze zadanie otrzyma?a 1 Armia Pancerna Gwardii, która po opanowaniu Wejherowa mia?a wedrze? si? do Gdyni. Dnia 11 marca polska brygada (2 bataliony czo?gów oraz batalion piechoty) i radzieckie oddzia?y 101 dywizji piechoty oraz dwie brygady pancerne, wzi??y udzia? w walkach o Wejherowo. W wyniku tych walk miasto nast?pnego dnia by?o ju? wolne. Z chwil? opanowania Wejherowa polskie czo?gi ruszy?y w po?cig za uciekaj?cymi w kierunku Redy wojskami niemieckimi. Mimo ?e Reda by?a przekszta?cona przez Niemców w silny punkt oporu, czo?gi jednak szybko prze?ama?y lini? obrony i wypar?y Niemców z Redy. Miasto to zosta?o oswobodzone równie? 12 marca.
Nowy okres w dziejach Redy rozpocz?? si? po wyzwoleniu. W latach 1945-1954 wsie Reda, Pieleszewo i Ciechocino podlega?y administracyjnie gminie Wejherowo. Pierwszym so?tysem Redy zosta? Denc, a Ciechocina - Józef Kreft. Z dniem 1 stycznia 1955r. w Redzie powo?ana zosta?a Gromadzka Rada Narodowa. W jej zasi?g dzia?ania oprócz Redy wchodzi?y : Ciechocino, Pieleszewo i Pa?stwowe Gospodarstwo Rolne K?pino. Z chwil? uzyskania przez Red? praw osiedlowych, tj. 1 stycznia 1956 r., wy??czono z granic administracyjnych osiedle K?pino. Reda zosta?a miastem 1 stycznia 1967 r. Przewodnicz?cym Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej, pó?niej Osiedlowej Rady Narodowej, a nast?pnie Miejskiej Rady Narodowej w Redzie by? Alfons Weso?ka, który t? funkcj? pe?ni? a? do 1969 r. Po wojnie powsta?o kilka du?ych zak?adów produkcyjnych, takich jak m.in. : Spó?dzielcze Zak?ady Gumowe, Zak?ady Produkcji Elementów Budowlanych, Przedsi?biorstwo Wyl?gu Drobiu, Oddzia? Gminnej Spó?dzielni w Wejherowie i liczne spó?dzielcze oraz prywatne zak?ady produkcyjne i us?ugowe. Spó?dzielcze Zak?ady Gumowe im. Mariana Buczka powsta?y w 1948 r., pod nazw? Spó?dzielnia Pracy "Wulkanizacja" z siedzib? w Gdyni, która t? nazw? nosi?a do 1951 r. Dopiero w 1962 r. Spó?dzielnia uzyska?a sta?? siedzib? w Redzie. Zak?ad Produkcji Elementów Budowlanych w Redzie powsta? na bazie spó?ki prywatnej, za?o?onej w 1908 r. Uruchomiono wtedy cegielni? produkuj?c? ceg?? silikatow?. Po wyzwoleniu do 1948 r. zak?ad nosi? nazw? : Pa?stwowa ?wirownia, Betoniarnia i Cegielnia. Kontynuowano w nim produkcj? ceg?y silikatowej. W latach 1949-51 przebudowano go i przystosowano do produkcji gazobetonu. W pierwszych latach wykonywa? do?wiadczenia na rzecz nowobuduj?cych si? zak?adów betonów w Polsce, opracowuj?c ró?ne technologie wykorzystania podstawowych surowców (?u?el, py?y dymnicowe, ?wir). Nazw? : "Zak?ady Produkcji Elementów Budowlanych" zak?ad nosi? od 1953 r., a od 1 stycznia 1965 r. - "Zak?ady Elementów Budowlanych w Redzie". Obecnie, po przekszta?ceniu, nosi nazw? "PREFABET-REDA S.A.". W latach 1962-64 zosta? unowocze?niony do tego stopnia, ?e sta? si? najbardziej nowoczesnym zak?adem przemys?u betonów komórkowych w Polsce. Wielko?? produkcji elementów budowlanych ci?gle wzrasta i obecnie wynosi ok. 130 tys. m3.
Krótko po zako?czeniu II wojny ?wiatowej zorganizowano w Redzie O?rodek Zdrowia. Pod koniec 1949 r. zako?czono budow? toru kolejowego z Chyloni do Redy. Natomiast w 1957 r. oddano do u?ytku drugi tor mi?dzy Red? a Wejherowem z przystosowaniem do ruchu poci?gów elektrycznych. Pe?n? elektryfikacj? zako?czono 31 grudnia tego? roku. W 1972 r. oddano do u?ytku przystanek kolejowy Reda Pieleszewo, który zosta? wybudowany cz??ciowo w czynie spo?ecznym mieszka?ców Redy.
W latach 1974-75 wybudowano cmentarz komunalny, po?o?ono drug? jezdni? od granicy Gdyni do Redy, zbudowano most i skrzy?owanie dróg w kierunku Pucka i Wejherowa, wiadukt pod torami kolejowymi i dwie jezdnie do Wejherowa.
Do 1975 r. funkcjonowa?y ju? dwie szko?y podstawowe i Zasadnicza Szko?a Rolnicza (obecnie Zasadnicza Szko?a Zawodowa Rzemios? Ró?nych). Otwarty zosta? tak?e dom towarowy z restauracj? "Jubilatka".
Od pocz?tku lat sze??dziesi?tych bardzo szybko rozwija?o si? budownictwo mieszkaniowe, które mimo regresu w budownictwie w Polsce nadal tutaj rozwija si? dynamicznie. Pobudowano du?o domków jednorodzinnych i budynków wielorodzinnych (bloki). Miasto licz?ce obecnie ponad 17 tys. mieszka?ców (w 1968 r.-5400, w 1982 r.-6091), posiada znaczne tereny przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe i us?ugi towarzysz?ce, na sk?ady i bazy oraz pod budownictwo przemys?owe. W wi?kszej cz??ci nie s? one uzbrojone.
Rozpocz?to ju?, zakrojon? na du?? skal?, inwestycj? w tym zakresie. Bardzo szybki przyrost ludno?ci Redy nast?pi? po wybudowaniu bloków z mieszkaniami dla pracowników budowanej Elektrowni J?drowej w ?arnowcu. Po zaniechaniu budowy tej elektrowni budynki te zosta?y przekazane Spó?dzielni Mieszkaniowej "Energetyk". Budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne prowadzone jest obecnie przez Spó?dzielni? Mieszkaniow? "Reda".
Na terenie miasta dzia?a ponadto Miejska Biblioteka Publiczna i Miejski O?rodek Kultury Sportu i Rekreacji z odpowiedni? baz? sportow? i rozpocz?t? budow? basenu.
---------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje zebra? mgr Marek Labuda, na podstawie:
Jan Powierski: "Ziemia Wejherowska" (Gda?sk 1980)
Kazimierz Rymut: "Nazwy miast polskich" (Ossolineum 1980)
Anna Paner i Henryk Paner: "Zarys dziejów Rumi" (Rumia 1994)
Franciszek Mamuszka: "Wejherowo i Ziemia Wejherowska" (Gda?sk 1969)
W.Odyniec: "Starostwo puckie 1543-1678" (Gda?sk 1961)
K.Cie?lak: "Przetargi Jana III Sobieskiego z Gda?skiem o starostwo puckie" (Rocznik Gda?ski 1962)
Andrzej Groth : "Zarys dziejów Rumi" (Rumia 1994)
Mieczys?aw Widernik : "Zarys dziejów Rumi" (Rumia 1994)
Zbigniew Wojciechowski : "Zarys dziejów Rumi" (Rumia 1994)
Józef W?sierski : "Ziemia Wejherowska" (Gda?sk 1980)
"Dziennik Ustaw RP" z 1939 r.
|
![](javascript:otworz_galeria("pokaz.php?adres=images/historia/hist1.gif",350,180))
![](javascript:otworz_galeria("pokaz.php?adres=images/historia/hist2.gif",350,220))
![](javascript:otworz_galeria("pokaz.php?adres=images/historia/hist4.jpg",350,239))