6.        OCHRONA PRZYRODY, KRAJOBRAZU I ŚRODOWISKA
Koncentracja negatywnych przekształceń środowiska występuje w środkowej części terenów zainwestowanych, w rejonie o charakterze mieszkaniowo-przemysłowym z główną osią komunikacyjną. Występuje tu nagromadzenie obiektów przemysłowych, oraz wiele przykładów zanieczyszczeń środowiska.

6.1.     OCHRONA PRZYRODY I KRAJOBRAZU Na terenie Miasta Reda występują następujące elementy ochrony przyrody i krajobrazu:
-      Trójmiejski Park Krajobrazowy, utworzony uchwałą nr XVI/89/79 WRN w Gdańsku z dnia 3 maja 1979 r. (Dz.Urz.WRN w Gdańsku nr 7 poz.35), który jest składnikiem regionalnego systemu osnowy ekologicznej.
Pełni funkcje: ekologiczne, hydroekologiczne, klimatyczne, pedologiczne.
-      Obszar chronionego krajobrazu „Puszcza Darżlubska”, utworzony Rozporządzeniem Nr 5/94 Wojewody Gdańskiego z dnia 8 listopada 1994 r. (Dz.Urz.Woj.Gd. Nr 27 z 1994 r. poz.139), który jest składnikiem regionalnego systemu osnowy ekologicznej. Pełni funkcje: ekologiczne, hydroekologiczne, klimatyczne, pedologiczne. -      Projektowany rezerwat przyrody „Dolina Pieleszewska” Pomniki przyrody w Gminie Reda:

6.3.            GOSPODARKA ODPADAMI STAŁYMI
Składowiska odpowiednio przygotowane i odpowiadające normom są, a także pozostaną w przyszłości nieodłącznym elementem systemów gospodarki odpadami. Składowiska stają się coraz częściej obiektami zlokalizowanymi na końcu całej drogi postępowania z odpadami, a nie jak dotychczas w Polsce, jedynymi obiektami unieszkodliwiania – wyprowadzania odpadów do środowiska.
Strategiczna Dyrektywa UE z marca 1991 r. nr 91/156/CE wprowadza obowiązek składowania od 2002 roku tylko odpadów przetworzonych tj. pozostałości z innych, intensywnych metod unieszkodliwiania i przerobu.
Dyrektywa Rady Unii Europejskiej nr 1999/31/EC wymusza podejmowanie rozwiązań bardziej zaawansowanych technologicznie składowisk odpadów:

v     1 klasa – składowisko odpadów obojętnych (inertnych) – mineralnych,

v     2 klasa – składowisko odpadów niegroźnych (uciążliwych) – komunalnych,

v     3 klasa – specjalnych – niebezpiecznych.

Zgodnie z ustawą o odpadach z 27 czerwca 1997 r. unieszkodliwiane odpadów polega na poddaniu ich procesom przekształcenia biologicznego, fizycznego lub chemicznego w celu doprowadzenia ich do stanu, który nie stwarza zagrożeń dla zdrowia ludzi oraz środowiska.
Gmina Reda nie posiada własnego wysypiska śmieci.
W granicach administracyjnych miasta nie ma możliwości zlokalizowania zakładu unieszkodliwiania odpadów. Obecnie odpady stałe wywożone są na składowisko w Łężycach w Gminie Wejherowo, będące w dyspozycji Komunalnego Związku Gmin Doliny Redy i Chylonki.
Rocznie na terenie miasta gromadzi się około 15,5 tys. m3 odpadów komunalnych. Średni wskaźnik nagromadzenia wynosi 1,0 do 1,1 m3/1 mieszkańca/rok.
Szacuje się, że w 2005 roku ilość odpadów wzrośnie do około 23,0 tys. m3.
Na terenie miasta funkcjonuje system selektywnej zbiórki odpadów.
Istnienie Komunalnego Związku Gmin, który ma większe możliwości organizacji zakładu unieszkodliwiania odpadów niż Gmina Reda jest szansą na rozwiązanie tego problemu.

6.4.     OCHRONA POWIETRZA
Powietrze atmosferyczne oprócz wód powierzchniowych jest najbardziej wrażliwym na zanieczyszczenia komponentem środowiska, a jednocześnie bezpośrednio decydującym o warunkach życia człowieka, zwierząt i roślin.
Na obszarze Gminy Reda o stanie powietrza decydują zanieczyszczenia napływające z obszarów sąsiednich, jak też zanieczyszczenia lokalne. Głównym emitorem tych ostatnich są obiekty zaopatrujące okoliczne gminy w energię cieplną.
Substancje zanieczyszczające powietrze nie przekraczają dopuszczalnych wartości stężeń średniorocznych pyłów S02, NO2, CO2 i opadu pyłu.
Poprawa stanu zanieczyszczeń powietrza wynika z restrukturyzacji zakładów, wzrostu świadomości ekologicznej społeczeństwa, stosowania nowych technologii, oszczędności nośników energii i obniżania kosztów produkcji. Wzrost zanieczyszczeń motoryzacyjnych wynika ze zwiększonej liczby pojazdów spalinowych, co pociąga wzrost emisji CO, N, węglowodorów, związków ołowiu i aldehydów.
Powietrze w mieście zaliczane jest do najczystszych w Polsce północnej.
Na terenie miasta brak jest punktów pomiarowych, które pozwalałyby na jednoznaczne określenie stanu aerosanitarnego.
Znane są jedynie wartości opadu pyłu wynika z nich, że dalekie są od wartości dopuszczalnych.
Na podstawie rozpoznania zainwestowania i funkcjonowania terenu i rozpoznanych emitorów zanieczyszczeń, można stwierdzić, że stan aerosanitarny miasta jest zadawalający.
Emisja zanieczyszczeń pyłowych za 1997 rok wyniosła 66 ton w tym pyły ze spalania 65 ton.

6.5.     OCHRONA PRZED HAŁASEM
Gwałtowny, skokowy przyrost liczby środków transportu przy minimalnym wzroście długości i jakości dróg spowodował duży wzrost uciążliwości hałasu.
Natężenie hałasu dźwięku w mieście nie stanowi zagrożenia dla mieszkańców.
Hałas związany jest głównie z emisją dźwięku z ruchu pojazdów samochodowych na ulicach miasta.